Gedrag en kwaliteiten van de Rottweiler


GEDRAG EN KWALITEITEN VAN DE ROTTWEILER

  gedrag en kwaliteiten van de rottweiler  

De Rottweiler heeft grote kwaliteiten waaronder zijn gedrag valt. Misschien moet juist daarom de beginneling wel worden gewaarschuwd voor een ondoordachte keuze als hij een hond van dit ras wilt aanschaffen. In het algemeen heeft de huidige fokkerij zich toegespitst op de selectie van uiterst krachtig honden. Deze honden zijn vaak groot en hebben een voor de leek nors aandoende gelaatsuitdrukking. Ze zijn van zichzelf dus al afschrikwekkend genoeg, zodat ze in feite hun strijdlustige aard halsstarrigheid en moed nooit hoeven te tonen. Het wordt trouwens door sommigen ontraden om deze honden af te richten voor de verdediging en ze hier ook daadwerkelijk voor te gebruiken. Er zouden namelijk maar weinig mensen zijn die ze onder alle omstandigheden volledig onder controle kunnen houden. De rottweiler is dus niet voor iedereen geschikt.

Hij heeft beslist een baas nodig die bij hem past. Deze baas moet van nature een onmiskenbaar gezag uitstralen. Verder moet hij bij voorkeur ervaring hebben in het houden van een hond met een dergelijke aard. Bovendien is het wenselijk dat hij weet welke problemen het africhten met zich brengt en hoe hij die problemen aan moet pakken. Daarom is het in veel gevallen beter om eerst één of meer honden met een dominant karakter te hebben gehad. De Rottweiler is te zelfverzekerd voor een eigenaar die niet echt de baas is. Dat gaat helemaal op als men een reu heeft, want die is op een enkele uitzondering na bijzonder dominant.   gedrag en kwaliteiten van de rottweiler   Een teef is doorgaans verdraagzamer en minder onafhankelijk. Haar gedrag is een beetje anders als die van de reu, zij past zich beter aan het gezinsleven aan. Dat neemt niet weg dat er toch ook nog heel wat behoorlijk dominante teven zijn. De belangrijkste tekortkoming van een Rottweiler is dat hij soms onverdraagzaam ten opzichte van andere honden is. Daarin is hij weliswaar niet de enige, maar het vervelende is dan natuurlijk dat hij zo sterk is. Wordt hij bijvoorbeeld door een kleine, felle Terriër geprovoceerd, dan pikt hij dat beslist niet. De eventuele gevolgen zijn niet te overzien als de baas hem niet in goede banen weet te leiden. Een goed gesocialiseerde Rottweiler uit een qua karakter voortreffelijk verervende lijn is echter een prima gezelschapshond, zeker als hij een baas heeft die hem en zijn reacties kent en deze correct kan begeleiden. 

Als het temperament van de Rottweiler in één woord zou moeten worden omschreven, is wellicht het woord 'zelfverzekerd' het meest op zijn plaats. Dat is niet omdat hij om het minste of geringste heel 'giftig' zou worden. Integendeel, hij is van nature juist uiterst kalm en vredelievend. Hij blaft zelden, een reden waarom men onmiddellijk moet gaan kijken als hij wel blaft. Als de Rottweiler echter wordt opgehitst of aangevallen - of eerder: als degenen die hij beschermt, worden aangevallen - zal hij vreselijk kwaad worden. In dat geval kan niets of niemand hem nog stoppen. Hij kent geen angst en is ongevoelig voor bedreigingen of slaag. Dit karakter wordt vooral duidelijk zichtbaar als hij bijt proeven moet afleggen. De dressuur trainer kan dan wel een mouw voor hem heen en weer bewegen, maar de hond zal daar echt niet zomaar in bijten. Pas als hij geïrriteerd raakt, zal blijken dat hij als een flinke 'bijter' moet worden beschouwd. Zijn kaak is een ware bankschroef die er vol inbijt en niet meer loslaat, wat de pakwerker ook probeert.

  gedrag en kwaliteiten van de rottweiler

 

De Rottweiler is dus beslist geen hond voor iemand die weinig verstand heeft van honden.

Een Rottweiler die is getraind in de discipline 'waak- en verdedigingshond' hoort dus helemaal in de handen van een deskundige thuis. Maar zoals iedere gezelschapshond moet ook de Rottweiler de basisbegrippen van gehoorzaamheid onder de knie hebben. Hij moet zeker de volgende commando's kennen en perfect kunnen uitvoeren: komen op bevel, aangelijnd volgen aan de voet, los volgen aan de voet, afliggen, zitten en staan. De Rottweiler is nu eenmaal geen vroegrijpe hond. Hij wordt pas echt volwassen als hij ongeveer drie jaar oud is. Zijn baas zal dus geduldig en vastberaden moeten zijn. Hij zal geleidelijk te werk moeten gaan met het gedrag en moeten vermijden dat de hond niet meer wil. Maar als de Rottweiler eenmaal iets heeft geleerd, vergeet hij het niet meer. Zijn gebrek aan vroegrijpheid betekent niet dat er later met de opvoeding van de Rottweiler moet worden begonnen. Integendeel zelfs je zult al van jongs af aan moeten beginnen met het opvoeden en trainen, want het is van nature geen gedweeë hond dus hij laat al snel zijn onafhankelijkheid blijken. Dat zelfde geldt voor zijn neiging om zelf te willen uitmaken wat hij wel of niet moet doen. Dat is het gedrag van de rottweiler ten voeten uit.

Voed hem al vanaf de leeftijd van drie of vier maanden gelijk op, het zal wel lang duren en veel tijd kosten voordat hij alles kan. Zijn baas moet zich beslist en duidelijk opstellen, maar mag de hond vooral nooit ophitsen, sarren of de indruk geven dat hij onbillijk is. Dat zijn onmisbare voorschriften voor de opvoeding. Het is niet nodig om een Rottweiler af te richten. Een gedegen opvoeding is voldoende om van hem een handelbare hond te maken. Zijn van nature beschermende aard doet de rest. Daardoor is hij een kalme kracht waarop men altijd kan rekenen. Hij blaft niet onnodig en wacht tot het aller laatste moment voordat hij in actie komt. Zijn strenge uiterlijk imponeert al genoeg.

 

gedrag-van-de-rottweiler

 

      < Vorige pagina                   Volgende pagina >

     

Reacties zijn gesloten.