Het gebit


     Het gebit

 

           bijten

Het gebit van mijn Rottweiler hoe ziet dat er uit en wat kan ik allemaal verwachten van de overgang van melk gebit naar het permanente. Een pup heeft in de eerste levensmaanden nog een melkgebit. Deze bestaan uit  snijtanden,hoektanden en kiezen .Vanaf de 3de maand gaat de pup pas wisselen en krijgt het zijn permanente tanden en kiezen. Door het wisselen kan de pup last hebben met eten van harde brokken.

Wanneer gaat je pup ongeveer wisselen:

Snijtanden:         3-5 maanden

Hoektanden:       4-6 maanden

Kiezen:               4-5 maanden

het gebit

De meest voorkomende afwijkingen bij een gebit zijn;

Te weinig tanden/kiezen

Verkeerde stand van kiezen /hoektanden

Het blijven staan van 1 of meer melkhoektanden

Over- of onderbeet

In alle gevallen is het goed om daar de dierenarts over te raadplegen, de meeste gebitsaandoeningen kunnen op jonge leeftijd goed behandeld worden. Over- of onderbeet is niet schadelijk maar verergering kan met de juiste behandeling voorkomen worden.

Het word daarom ook aangeraden om de tanden van je pup/hond te onderhouden. Laat je pup wennen aan het poetsen van zijn tanden. Het regelmatig poetsen van zijn tanden kan op latere leeftijd problemen voorkomen.

 

 

DE OREN

 

Oormijten kunnen de oren van honden infecteren en daar irritatie veroorzaken. Oormijten worden gemakkelijk overgedragen bij contact tussen dieren en komen vooral voor bij jonge dieren. Oormijt is gemakkelijk te vinden door de dierenarts en goed te behandelen.

Oormijten zijn besmettelijk: ze worden via direct contact overgedragen van het ene dier op een ander dier. Een infectie met oormijten kan op iedere leeftijd voorkomen maar we zien het vooral bij pups; bij volwassen honden komt het relatief weinig voor. De oormijt leeft zijn hele levenscyclus op het huidoppervlak in het oor van je hond; de hele cyclus van ei tot volwassen mijt duurt slechts 3 weken.

Klachten

Oormijt kan één of beide oren van je hond infecteren. Sommige honden lijken hier nauwelijks last van te hebben, maar meestal ontstaat er jeuk en een overmatige hoeveelheid bruin oorsmeer. Er kan een ook een pijnlijke oorontsteking ontstaan, met rode oorschelpen. In een enkel geval breidt de ontsteking van de huid zich buiten de oren uit.

Hoe kun je oormijten vinden?

We kunnen oormijten zien met de otoscoop als kleine, bewegende, witte speldenknopjes. Het is ook mogelijk om wat oorsmeer onder de microscoop te bekijken: hierin zijn de mijten makkelijk te vinden.

Behandeling

Oormijten zijn goed te behandelen bv. met selamectine of een speciale oorzalf of druppels met een anti parasitair middel. Het is aan te raden om alle contactdieren ook te behandelen, ook als die geen oorklachten hebben.

 

Mijn hond heeft oorontsteking!

 

Oorontsteking is vaak een pijnlijk en hardnekkig probleem. Oorklachten kunnen onderdeel zijn van een huidziekte, zoals een allergie. Maar oorontsteking kan ook een op zichzelf staand probleem zijn, bijvoorbeeld wanneer er zich een grasaar, poliep of tumor in het oor bevindt. Het is ook mogelijk dat de diepere delen van het oor zijn aangetast.

De gehoorgang van de hond is een holle buis met een knik er in. Deze buis is bekleed met huid. Aan het einde van de gehoorgang bevindt zich het trommelvlies. Hierachter begint het middenoor. Hierin ligt het gehoororgaan (slakkenhuis) en het evenwichtsorgaan.

Bij oorontsteking gaat de huid van de gehoorgang ontsteken waardoor hij vaak gaat zwellen. Meestal wordt er extra oorsmeer en soms ook pus gevormd. De gehoorgang raakt geheel afgesloten waardoor het ontstekingsmateriaal niet meer naar buiten kan. Dit wordt een voedingsbodem voor bacteriën en gisten, waardoor de ontsteking steeds erger wordt: er ontstaat een vicieuze cirkel. Uiteindelijk kan de ontsteking ook doorslaan naar het middenoor, waardoor er ook evenwichtsstoornissen en andere neurologische klachten kunnen ontstaan.

Behandeling van oorontsteking

Als uw hond oorontsteking heeft, moet u meestal zalf in de oren aanbrengen. Het is belangrijk dat u dit op de juiste manier doet, anders heeft de zalf onvoldoende effect. Als u de zalf volgens deze instructie aanbrengt, heeft uw hond optimaal effect van de behandeling.

Wat willen we met het zalven bereiken?

We willen graag de hele gehoorgang behandelen, tot aan het trommelvlies, niet alleen het voorste stukje. Let daarom op het volgende:

Breng de zalf op de juiste manier aan, Als u de zalf gaat aanbrengen, moet u proberen om de gehoorgang, die van nature een bocht heeft, tot een lange, rechte buis te maken. Anders bereikt de zalf waarschijnlijk niet het diepste deel van het oor. Daarom moet u het oor een stukje van het lichaam af trekken. Dus niet boven op de kop vouwen want dan wordt de bocht juist scherper. Door een beetje aan het oor te trekken, wordt de bocht uit de gehoorgang recht .

Breng de zalf diep genoeg aan, Dit bereikt u door het puntje van de zalftube helemaal in de gehoorgang te laten verdwijnen. U hoeft niet bang te zijn dat u het trommelvlies beschadigt, de gehoorgang is lang genoeg, zelfs bij kleine honden. Het puntje van de tube moet dus helemaal in het oor verdwijnen.

Breng voldoende zalf aan, De hoeveelheid zalf die u moet aanbrengen, hangt af van het product dat u gebruikt, maar in het algemeen geldt dat je niet gauw teveel kunt aanbrengen. Als u de zalf uit het oor omhoog ziet komen, weer u zeker dat het genoeg is.

Tenslotte: let op de hygiёne

In het oor van uw hond zitten veel bacteriën. Was altijd voor en na het zalven van de oren uw handen, of draag handschoenen. Maak het puntje van de tube na gebruik schoon met een tissue en berg de zalf zodanig op dat zowel de zalf als de omgeving schoon blijven

 

DE OGEN

het gebit/ogen

 

Oogontsteking is een ontsteking van het slijmvlies aan de binnenkant van de oogleden. Het komt veel voor bij honden van elke leeftijd.

Wat zijn de oorzaken van oogontsteking?

Tocht, Vreemd voorwerp in oog, Tegen een struik oplopen,

Afwijkende oogleden en oogharen die in het oog prikken,

Aan beide ogen: kan een allergie of infectieziekte zijn, bijvoorbeeld bij niesziekte.

Wat zijn de symptomen van oogontsteking?

Een oogontsteking bij honden gaat vaak gepaard met jeuk, tranende ogen en de vorming van een traanstreep. Deze symptomen worden vooral veroorzaakt door invloeden van buitenaf.  De hond krijgt vieze, wazige ogen met veel uitvloeiing. Vaak knijpen de honden dit oog dicht.

Wanneer de ontsteking langer duurt, gaan de oogslijmvliezen zwelen, worden ze rood en kan er pus uitkomen. Het derde ooglid kan soms zichtbaar zijn. Naast deze verschijnselen voelen veel honden zich vaak lusteloos of ziek.

Wat is de prognose van oogontsteking?

Soms kun je het zelf al oplossen door regelmatig het oog schoon te houden. Je kunt eventueel de lange haren rondom het oog korter knippen zodat ze het oog niet kunnen irriteren. Het vooruitzicht is goed, omdat in de meeste gevallen dit een zelf op te lossen probleem is.

Hoe verloopt de behandeling?

Het oog moet schoongemaakt worden met afgekoeld gekookt water (eventueel met afgekoelde Kamillethee, dit heeft namelijk een verzachtende werking). Als de ontsteking langer aanhoudt en symptomen niet minder worden is een onderzoek van de dierenarts wel nodig. Dan zal het oog gedruppeld of gezalfd moeten worden met een ondersteunend middel.

Wanneer moet ik er mee naar de dierenarts?

Wanneer het oog langdurig vuil is en aan beide ogen is. Ook wanneer het dier het oog voortdurend dichtknijpt is het raadzaam om naar de dierenarts te gaan.

Hoe is oogontsteking te voorkomen?

Probeer het dier niet op tocht te laten staan. Eventueel kan men de haren rondom het oog wegknippen, om een irritatie of ontsteking te voorkomen. Daarnaast is het belangrijk dat het oog regelmatig wordt schoongemaakt.

 

DE NEUS

neus/het gebit

 

De reukzin van de hond is de opmerkelijkste zintuig van de hond.

Via de reuk doet de hond allerlei informatie op. Dit zintuig is ongeveer een 1.000.000 maal gevoeliger dan ons reukorgaan !

Het is alsof je hond bij elke wandeling de dagelijkse krant leest en dan wel de laatste editie. Wie is er geweest, wat is er gebeurd, reu, teef, interesse of afkeer dat alles komt onze hond te weten door middel van zijn reukorgaan.

In de hersenen van de hond zijn 40 keer zoveel keer cellen gereserveerd voor het herkennen van geuren als bij de mens.

Dat is dan ook de voornaamste reden waarom de hond gebruikt wordt als speurhond bij narcotica, bommen, gaslekken en zelfs truffels, nadat ze hiervoor specifiek een opleiding kregen.

Een deel van de grotere gevoeligheid van de hondenneus is toe te schrijven aan de grotere omvang van het zintuigveld in de neusholte, dat gevoelig is voor de geurprikkels.

Net zoals bij de mens bestaat de neus uit twee helften, die van elkaar gescheiden zijn door het neustussenschot. Dit is het kraakbenig verlengde van het ploegschaarbeen.

De totale neusholte is bekleed met slijmvlies waarin drie typen cellen voorkomen:

Slijmcellen : scheiden slijm af zodat het vuil en stof er blijft aankleven en zo door de trilhaarcellen kan worden verwijderd. Het slijm maakt ook de ingeademde lucht vochtig en op temperatuur, dit om uitdroging in de luchtwegen te voorkomen.

Trilhaarcellen : zijn hierboven reeds aangehaald: deze cellen werken het vuil en het stof dat erop terechtkomt naar buiten.

Reukcellen: helpen allerlei geuren te analyseren, zodat het dier in staat is om de verschillende "luchtjes" waar te nemen, bv. Voedsel, lichaamsgeur van andere dieren, gevaar e.t.c.

De neus van een gezonde hond voelt koel aan en is vochtig.

De neus wordt door uitscheiding van bepaalde cellen vochtig gehouden. Deze cellen worden geactiveerd als het zintuig nieuwe geuren ontdekt. De "geurdeeltjes" worden door deze uitscheiding opgelost en vervolgens in contact gebracht met de reukcellen.

Soms kan een te droog aanvoelende neus wijzen op een stofwisselingsprobleem. Dit hoeft echter niet altijd zo te zijn. Maar een vochtige neus is in ieder geval beter voor het ruiken en ter bescherming van de neushuid zelf.

Door een te droge neus kunnen er ook nog kleine huidirritaties ontstaan aan de neus, omdat een hond nu eenmaal graag de neus als gereedschap gebruikt om in de grond te wroeten of dwars door een dichte heg of struik te gaan.

Een of twee druppels amandelolie op een te droge neus met eventuele kloven werkt verlichtend.

Verandering van neuskleur

De neus zit vol haarvaatjes, kleine bloedvaatjes die normaal vol helderrood bloed zitten. Een hond waarvan de neus er opeens blauwig gaat uitzien, kan cyanose krijgen, een aandoening waarbij het bloed niet genoeg zuurstof bevat. Cyanose duidt op ademhalingsproblemen die kunnen worden veroorzaakt door hartaandoening. Maar de neuskleur is niet altijd een aanwijzing, want bij honden met een donkere neus ziet men de blauwige kleur niet.

Sommige honden raken af en toe hun pigment kwijt, waardoor de neus wit of roze wordt. Zelden is dit een kwestie van slechte gezondheid. Rottweilers en Dobermanpinchers zullen eerder deze aandoening, vitiligo genaamd, krijgen. De huidcellen verliezen wat van hun melanine. Honden met echte vitiligo krijgen nooit hun huidskleur terug, maar verder is het een onschuldige aandoening.

Een goede natuurlijke behandeling tegen pigmentverlies is een combinatie van zeewier, vlierbes, brandnetel en chlorophyl.

 

Hooikoorts

Honden met een allergie zijn eerder kriebelig dan snuffelig en krijgen af en toe toch een druipneus. Wanneer er een druipneus bij te pas komt dan is het meestal een inhalerings-allergie veroorzaakt door stuifmeel, schimmels en/of stof.

Aanwijzingen: Er komt waterige afscheiding uit ogen en neus. Typisch voor een allergie kan zijn en ook bij de neusloop: likken aan de poten, rode binnenkant van de oren (wat normaal roze van kleur is.).

De hond zal eventueel krabben en heftig wrijven met de neus over de grond. Dit komt veelal voor in het pollenseizoen (juli en augustus) in geval van allergie moet uiteraard eerst onderzocht worden waaraan de hond allergisch is en dan kan men gaan ervoor gaan zorgen dat het afweersysteem van de hond niet meer zo fel op de allergieopwekkende stoffen reageert, met homeopathische middelen, of verdunningen van datgene wat de allergie veroorzaakt.

Blokkades

De hondenneus kan zoveel zuigkracht hebben dat hij twijgjes of zelfs steentjes opzuigt. Maar dit kan ook eenvoudigweg een grasaartje zijn, een insect. In dit geval gaat het niezen in aanvallen (paroxismaal). Eenmaal er iets in de neus zit kan dat voor een waterige afscheiding zorgen. Soms krijgt hij een bloedneus. Gelukkig krijgen de honden meestal het voorwerp los door te niezen of met hun kop te schudden. Blijft het voorwerp zitten dan zullen de neuswegen irriteren en waarschijnlijk infectie veroorzaken.

Dit vraagt een behandeling van de dierenarts.

  1. Om het voorwerp te verwijderen.
  2. Om de infectie te behandelen.

Tip : Een snelle manier om na te gaan of er iets in de neus zit: houdt een spiegeltje voor de neus van de hond. Wanneer een van de twee kanten niet beslaat dan zit de kant waar geen damp op het spiegeltje verschijnt dicht! De meeste voorwerpen zitten vlak bij de buitenkant en u kan ze misschien zien als je met een zaklamp in de neus schijnt. Je kunt zelf proberen het voorwerp (bv. grasaar) te verwijderen met een pincet met afgestompte punten. Vertrouwd u uw dokterskunsten niet dan zou ik de behandeling overlaten aan de dierenarts.

 

Neusverkoudheid

Net zoals de mens, kan een hond een neusverkoudheid oplopen.

Men spreekt dan van acute rhinitis. Als deze echter steeds weer opflakkert spreekt men van chronische rhinitis. Werken op de weerstand van de hond is dan zeer aangewezen.

Honden die een beetje als "serreplantje" gehouden worden en bij de minste regendruppel binnenshuis moeten blijven, kortharige rassen, zijn nogal eens gevoelig voor rhinitis. Deze kunnen zich moeilijker aanpassen aan plotselinge weersveranderingen. Toch kunnen ook robuuste honden kouvatten.

Overigens wil dit niet zeggen dat men met de hond telkens opnieuw in de gietende regen naar buiten moet om hem te harden! De aandoening begint met veelvuldig niezen. De hond strijkt met de poten over de ogen en de neus. Eerst kan je een waterige afscheiding vaststellen, daarna etterige.

In een gevorderd stadium kunnen er korstjes aan de neusgaten verschijnen. Hierbij moeten wel aandacht schenken dat de neusgaten niet gaan dichtkleven, want de hond kan hierdoor ademhalingsklachten en zelfs ademnood krijgen.

Tip : neem de hond mee in de badkamer terwijl u een douche of een warm bad neemt. De luchtvochtigheid is daar veel hoger en zeer goed voor verstopte hondenneuzen.

 De neus verzorgen met lauwwarme kamillethee om voorzichtig schoon te maken. (Bij droge neus, kloofjes, wondjes, korstjes) dan deppen met zoete amandelolie.

Droge, korstige, gekloven neuzen kan je ook schoonmaken met een babydoekje met Aloe Vera. Breng wat vocht inbrengende creme aan op natuurlijke basis van aloe Vera.

 

Neusbloeding

Een neusbloeding is geen aandoening. Het is wel symptoom voor vaak andere zaken. Meestal wordt een neusbloeding veroorzaakt door verwondingen, bv. ten gevolge van een verkeersongeluk, een val of een klap. Uw dierenarts dient altijd na te gaan waarom je hond een neusbloeding kreeg. In de meeste gevallen stopt de neusbloeding vanzelf. Wanneer een neusbloeding vaak terugkeert zijn er meestal andere oorzaken.

Mogelijke oorzaken:

-tumoren

-tandwortelabcessen

-een vreemd voorwerp in de neus

-een ernstige bijholteontsteking

-veel niezen (allergie bv.)

-te hoge bloeddruk.

-longbloeding

-Springen van een adertje

Houdt het dier na een neusbloeding zo rustig mogelijk en leg een koud kompres of een ijsklontje op de neusrug. NOOIT watten of gaas in de neusholten doen.

Sommige vergiften kunnen ernstige neusbloedingen veroorzaken, bijvoorbeeld rattengif, maar ook anticoagulantia (stoffen die de bloedstolling verlagen).

Zonnesteek

Je kan zonnebrand (en ook huidkanker bijgevolg) voorkomen door oren neus en buik van je hond in te smeren met zonnebrand creme. Neuzen met weinig pigment zijn zeer gevoelig voor zonlicht, wat tot pijnlijke verbrandingen kan leiden.

 

< Vorige pagina                                             Volgende pagina >

Reacties zijn gesloten.